W akcie prawnym o podatku od towarów i usług omawiane są 2 sposoby sprzedaży wysyłkowej, które różnią się od siebie jedynie sposobem opodatkowania. Prawo dopuszcza więc sposobność wysyłki „z terytorium kraju” oraz „na terytorium kraju”. Sprzedaże te są do siebie zbliżone, jedyna różnica polega na rodzaju oraz miejscu płatności VATu, który może być uiszczony na terenie kraju, w którym znajduje się zbywający albo też na terenie kraju, gdzie jest odbiorca.
Dla zaistnienia jednej z dwóch napomnianych powyżej wysyłek, muszą być wypełnione dwa warunki:
• Sprzedawca musi być płatnikiem VATu, zarejestrowanym na terytorium Unii Europejskiej (w jednym z jej państw),
• Kupujący nie musi być płatnikiem VATu, jednak powinien być osobą fizyczną. Jeżeli zaś osoba ta jest płatnikiem VAT, musi zaistnieć warunek, w którym nabywca rozlicza się jak z operacji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (podatnik zostanie zwolniony podmiotowo od takiego podatku)
Transakcją sprzedaży wysyłkowej nie zostaną objęte:
• Nowe środki transportu,
• Produkty słane przez opodatkowanego pośrednika,
• Produkty montowane lub instalowane
W przypadku, gdy do czynienia będziemy mieć z produktami, które objęte zostały akcyzą, miejscem opodatkowania zostanie zawsze kraj przeznaczenia.
Sprzedaż wysyłkowa „na terenie kraju”
Z tym typem sprzedaży wysyłkowej mamy do czynienia w przypadku, gdy produkt posyłany jest z terytorium jednego z krajów Unii Europejskiej do naszego państwa. Taką transakcję reguluje art. 2 pkt. 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Towary, które w wyżej wymieniony sposób są sprzedawane, opodatkowane będą według prawa podatkowego, obowiązującego w Polsce, jednak tylko do określonego pułapu sumy wszelkich sprzedaży – 35 tys. euro. Po przewyższeniu tego pułapu, produkt musi zostać opodatkowany na terytorium kraju, w którym siedzibę ma nadawca.
Transakcja sprzedaży wysyłkowej „z terenu kraju”
Za tym zagadnieniem stoi zbycie towaru, słanego z terenu Polski do innego kraju Wspólnoty. Podstawą prawną jest art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. W tej sytuacji miejscem obłożenia podatkiem będzie Polska. Mimo to także i tu istnieje pewien pułap wysokości kwoty zbycia na terenie określonego kraju, powyżej którego produkty opodatkowywane są w innym miejscu. Limity te określane są indywidualnie przez kraje członkowskie, nie przekraczają jednak 100 000 euro. Po przekroczeniu podanej granicy, produkt będzie opodatkowany w myśl prawa podatkowego obowiązującego na terenie kraju, do którego go posłano.