Według prawa cywilnego, dłużnik może być zwolniony z przymusu uregulowania długu po upływie okresu przedawnienia. Okres, po którym żądania podlegają przedawnieniu to termin 10 lat , liczonych od dnia, w którym powstał obowiązek spłaty zobowiązań. Jednak, z powodu rożnych rodzajów zobowiązań finansowych, termin przedawnienia niektórych należności został ustawowo skrócony do 3 lat, 2 lat albo nawet do jednego roku. 3 letni termin przedawnienia długów podlega w stosunku do długów z tytułu wykonywanej działalności gospodarczej, z tytułu niezapłaconej albo nieoddanej kaucji i z tytułu niezapłaconej, bądź nieoddanej zaliczki oraz przedpłaty. To samo dotyczy wystawcy weksla własnego. Dwuletni termin przedawnienia długów obowiązuje dla właścicieli firm z tytułu nieuregulowanej płatności za fakturę, i również z tytułu odsetek za rozliczenie nie na czas faktury. W sytuacji, gdy chodzi o zawartą umowę o dzieło, to przedawnienie również następuje w okresie 2 lat. Roczny termin przedawnienia długów stosuje się z tytułu umowy przewozu osób albo mienia i z tytułu podpisania umowy przedwstępnej. To dłużnik jest zobligowany uzasadnić przed sądem, że czas przedawnienia przeminął. Żeby uniknąć trudności z zadłużonymi, dobrze jest pozyskać dane ich dotyczące od Biura Informacji Gospodarczej albo skorzystać z usług specjalnych firm. Firmy te stwarzają możliwość wglądu w raporty na temat rzetelności płatniczej przedsiębiorstw za atrakcyjną cenę.