Przedsiębiorcy mają możliwość regulować wydatki powiązane z samochodem osobowym w ramach leasingu operacyjnego (bieżącego) albo leasingu kapitałowego (finansowego). Wprawdzie prawodawstwo podatkowe nie systematyzuje rozdziału tych dwóch form finansowania, to rozbieżności pomiędzy nimi mają istotne znaczenie dla określonych następstw podatkowych.
Leasing finansowy cechuje się tym, że do kosztów otrzymania przychodów wlicza się tylko część z odsetkami rat leasingowych oraz amortyzuje się u używającego (przy autach osobowych sumę nie większą niż odpowiednik 20 tys. euro), natomiast w leasingu operacyjnym samochód amortyzuje finansujący, a używający zalicza do wydatków opłaty leasingowe (opłata wstępna, raty leasingowe). Ponadto w obydwóch sytuacjach do wydatków otrzymania przychodów zalicza się wydatki eksploatacyjne (zakup paliwa, oleju silnikowego), koszty przeglądów technicznych i napraw, składki ubezpieczeniowe (w granicach pułapu, tj. w części przypadającej na ekwiwalent 20 tys. euro), jeżeli na podstawie umowy płaci je używający. Pomimo że w leasingu operacyjnym samochód osobowy nie jest własnością użytkownika, to nie obowiązuje go limit ograniczający możliwość wliczenia wydatków do kosztów wypływających z przemnożenia liczby rzeczywiście przejechanych odległości oraz aktualnej opłaty za 1 km przebiegu (nie trzeba prowadzić rejestru przebiegu pojazdu).
Ograniczenia, jakie istnieją w przypadku nabycia samochodów osobowych w obrębie leasingu, występują także w podatku od asortymentu oraz świadczeń. Podatnicy użytkujący auto osobowe mogą odliczyć 60%, ale nie więcej niż 6 tys. zł podatku VAT liczonego od należności leasingowych (czynszu, rat oraz innych opłat wynikających z zawiązanej umowy). W przypadku leasingu operacyjnego, VAT można odliczać od faktur co miesiąc wystawianych, tymczasem w przypadku leasingu finansowego od rachunku sporządzonego na całą wartość w dniu oddania towaru. Obostrzenie w odliczaniu VAT w wysokości 60% kwoty podatku wykazanej w rachunku (nie więcej niż 6 tys. zł) nie stosuje się do pozostałych wydatków powiązanych z użytkowaniem auta na przykład wydatki na naprawy, remonty (z wyjątkiem kupna paliwa, które nie podlega odliczeniu VAT).
Po sfinalizowaniu umowy leasingu operacyjnego, częstokroć biznesmeni wykorzystują możliwość wykupu przedmiotu. Ważność podstawowa ustala się według ogólnych norm, zgodnie z którymi za wartość podstawową środka trwałego w przypadku wykupienia po zakończeniu umowy leasingu, uważa się koszt pozyskania wynikający z faktury poświadczającej zakup, zwiększona o niepodlegający odliczeniu VAT.