Fundusz pracy – krajowy fundusz celowy, działający od 1990 roku.
Cel powstania – promocja zatrudnienia, aktywizacja zawodowa, zmniejszania wyników bezrobocia.
Źródło przychodów – obowiązkowe składki opłacane przez zatrudniających za przyjętych do pracy pracowników i przez osoby prowadzące działalności oraz finansowanie z kiesy państwa i budżetu unijnego.
Przeznaczenie – zasiłki dla nieaktywnych zawodowo, prace zapobiegawcze, roboty publiczne, kursy i przekwalifikowywanie bezrobotnych.
Płacący opłaty ubezpieczeniowe za przyjęte do pracy osoby, opłacają składkę na Fundusz Pracy – obowiązek ten ustala ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. nr 99, poz. 1001 ze zm.). Przymus taki następuje, gdy są spełnione łącznie 2 przesłanki:
podstawa wielkości składek na ubezpieczenia emerytalne oraz rentowe – w rozliczeniu na okres pełnego miesiąca – musi odpowiadać co najmniej najmniejszemu wynagrodzeniu,
powstały przymusowe (a nie dobrowolne) ubezpieczenia emerytalno – rentowe
Jak widać, pracodawca ma przymus płacić za pracownika składkę na Fundusz Pracy wyłącznie wtedy, gdy suma, stanowiąca podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne oraz rentowe, wynosi w naliczeniu na czas miesiąca co najmniej najmniejsze wynagrodzenie za pracę. Ale dla:
pracownika w I roku pracy honorarium to wynosi co najmniej 80% wysokości minimalnego uposażenia za pracę,
osób wykonujących pracę w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania wynosi co najmniej 50% minimalnego uposażenia za pracę
Umowa o pracę
Przy ustalaniu istnienia obowiązku zapłacenia rat na Fundusz Pracy, trzeba wziąć pod uwagę przychód stanowiący podstawę wymiaru rat na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w rozliczeniu na okres miesiąca. Oznacza to, że jeśli ubezpieczony miał przychód tylko za część miesiąca, należy dokonać właściwych obliczeń i dopiero na ich zasadzie ustalić wystąpienie lub brak wymienionego obowiązku liczenia rat na ten fundusz. Przypadek taki będzie miał miejsce w chwili zawiązania umowy o pracę w trakcie miesiąca, ale również w sytuacji korzystania przez zatrudnionego z urlopu nieodpłatnego, czy też bycia na zwolnieniu lekarskim.
Umowa cywilnoprawna
Składka na FP jest należna także za osoby świadczące pracę na zasadzie umowy zlecenia albo agencyjnej lub innej umowy o świadczenie usług, do której w myśl przepisów Kodeksu Cywilnego zastosowuje się normy tyczące się zlecenia. W sytuacji, kiedy dający zlecenie (jako osoba fizyczna) przyjmuje do pracy tylko biorących zlecenia, to za osoby te nie opłaca rat na Fundusz Pracy. Nie ma to zastosowania do zleceniodawców, którzy są jednostkami organizacyjnymi.
Umowa o pracę + umowa cywilnoprawna
Jeśli kwoty będące podstawą wielkości składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe pochodzą z różnorodnych źródeł, to konieczność płacenia składek na FP rodzi się wtedy, gdy suma stanowiąca podstawę wymiaru składek z niniejszych tytułów wynosi minimum najmniejsze honorarium za pracę.
WAŻNE!!!
Raty na Fundusz Pracy nie opłaca się za osoby, które weszły w wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet oraz 60 lat dla mężczyzn. Dotyczy to zarówno pracowników ale i zleceniobiorców.