Zgodnie ze stanowiącymi przepisami prawa zapisy w księdze muszą odzwierciedlać fakt dokonania wszelkich działań gospodarczych, zgodnie z ich faktycznym stanem. Aby przedsiębiorca temu sprostał musi zgromadzić kluczowe dokumenty, potwierdzające przychód lub rozchód. Warto przeanalizować sytuację, kiedy brak jest dokumentu, który potwierdza nabycie towarów handlowych, gdyż podatnik ma firmę działającą w zakresie sprzedaży detalicznej artykułów używanych , a swoje artykuły pozyskuje bezpłatnie z tzw. "wystawek" w Niemczech. Podatnik musi opłacić koszt transportu tych towarów z terytorium danego kraju do Polski, gdzie będą sprzedawane . Taki rodzaj pozyskiwania towarów zdarza się rzadko to też obowiązujące przepisy w obecnej chwili, dotyczące prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, nie precyzują w sposób jasny procedur postępowania w tej sytuacji . Bezsprzecznie właściciel firmy jest zobligowany do odzwierciedlenia faktu dokonania wszelkich operacji gospodarczych w taki sposób w jaki rzeczywiście przebiegały. A więc księga musi zawierać także te artykuły, które zostały nabyte bezpłatnie, a podlegają dalszej odsprzedaży . W kolumnie 6 księgi należy umieścić drobiazgowe dane dotyczące wszelkich zdarzeń gospodarczych natomiast w kolumnie 17 może pojawić się notatka o pochodzeniu towarów. Przepisy prawne nie normują w żaden sposób zasad dokumentowania uzyskania rzeczy ruchomych (towarów) oddanych przez poprzedniego właściciela po to by wyzbyć się ich własności w miejscu zwanym "wystawką". Własność ruchomej rzeczy niczyjej uzyskuje się przez objęcie jej w posiadanie osobiste. KPiR nie przewiduje dokumentacji , poprzez którą można by poświadczyć ten rodzaj zdarzenia. Istotne jest, żeby właściciel firmy wskazał na źródło zakupu artykułu i wykazał jego nabycie. Najwłaściwszym w tym przypadku jest każdy "inny dowód", wskazujący sposób nabycia towarów, miejsca ich pochodzenia oraz ich liczbę (może to być protokół napisany przez podatnika). Wiele zastrzeżeń wiąże się również z ujęciem tego rodzaju kosztów poprzez dowód wewnętrzny, gdyż przepisy rozporządzenia w sprawie prowadzenia księgi podatkowej w paragrafie 14 ust. 2 wyszczególniają sytuacje, w których poniesione koszty uzyskania przychodów można udokumentować dowodami wewnętrznymi. Pośród nich nie znajduje się omawiane zdarzenie gdy ma miejsce sprzedaż towarów uzyskanych bezpłatnie a należy zaznaczyć, że katalog tych zdarzeń jest zamknięty. Biorąc pod uwagę oszacowanie wartości tych towarów do celów remanentu, to zależy ona od stosowanej przez przedsiębiorcę sposobu opodatkowania . Gdy jest płatnikiem VAT, to w związku z tym, że nie ma dokumentu potwierdzającego nabycie towarów handlowych, nie zalicza się do osób mogących skorzystać ze zwolnienia z VAT zaplanowanego dla towarów używanych. Zatem musi być obciążony podatkiem o stawce odpowiadającej danej grupie rodzajowej towarów (np. 23%). Właściciele, którzy wybrali ryczałt od przychodów ewidencjonowanych jako formę opodatkowania - nie został przewidziany dający się zastosować sposób ewidencjonowania uzyskanych towarów. Wynika to z samej formy opodatkowania, w której koszty prowadzonej działalności nie są brane pod uwagę. Nie wyklucza to jednak konieczności zachowywania dowodów zakupu. W momencie braku tego dowodu wydaje się zasadne sporządzenie spisu tych towarów w celach dowodowych. Podatnik ma obowiązek oszacować cenę towarów handlowych wedle ceny nabycia lub zgodnie z ceną rynkową z dnia utworzenia spisu, ale tylko gdy są one tańsze niż w chwili zakupu. W wyżej wspomnianym przypadku będzie to wartość 0zł zwiększona o koszty uboczne związane z nabyciem artykułów, a głównie z jego kosztem transportu, załadunku i wyładunku albo ewentualnego ubezpieczenia w drodze.